บทที่ 24: นิ้วที่พ่วงติด

บทที่ 24: นิ้วที่พ่วงติด

เป็นเจี๋ยโกว

ข้าดีดตัวลุกขึ้นนั่งทั้งอย่างนั้น ก่อนถามด้วยความยินดีว่า “เจ้ากลับมาแล้วหรือ?”

เขาไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ เพียงกล่าวว่า “ข้าอยู่ที่นี่มาตลอด จะพูดว่ากลับมาหรือไม่กลับมาได้อย่างไร”

ข้าถามโดยไม่ทันคิดว่า “ในเมื่อเจ้าอยู่ที่นี่มาตลอด แล้วเจ้าอยู่ที่ใดกัน?”

น้ำเสียงของเขายังคงเย็นชาเช่นเดิม “เหตุใดข้าต้องบอกเจ้า”

ช่างเถิด ข้าชินเสียแล้ว

เขาคงตั้งใจมาขัดเกลาจิตใจและฝึกฝนความใจกว้างของข้า

ข้าเป็นเซียนผู้หนึ่ง ไม่จำเป็นต้องถือสาสัตว์ร้ายอย่างเขา ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นสัตว์ร้ายที่ตายไปแล้ว

และเขายังตายเพื่อช่วยข้าอีกด้วย