กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 11: หนีตามกันไป
“ข้ายังสบายดี” นางกล่าว “ไม่ต้องเป็นห่วง” หลังหยุดไปครู่หนึ่ง นางก็ถามว่า “เจ้าเห็นเจาจือหรือไม่?”
ข้าพยักหน้า นางจึงถามว่า “เขายังสบายดีอยู่หรือไม่?”
ข้าฝืนใจโกหก “เขายังสบายดี ดูแล้วก็ไม่ต่างจากเจ้าเท่าไรนัก”
นางคลายใจลงเล็กน้อย “เช่นนั้นก็ดี” จากนั้นกลับกระวนกระวายขึ้นมาอีก “เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร จะไม่เดือดร้อนไปด้วยหรือ? รีบไปเสียเถิด”
ข้ากล่าวว่า “ไม่เป็นไร!” ทว่าลึก ๆ แล้วข้ากลับเสียใจอย่างยิ่ง ข้าบอกนางว่าเมื่อคืนจอมมารไม่ได้มาเลย ปล่อยข้าทิ้งไว้เช่นนั้นตลอดคืน หากรู้แต่แรกว่าเป็นเช่นนี้ ข้าคงไม่เสนอแผนการโง่ ๆ นั่น และยิ่งไม่ควรปล่อยให้นางหลบหนีไปเลย