กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ถึงขั้นตะโกนคำขวัญ “ถล่มอ่าวโตเกียวให้ราบ รับอวี๋เพ่ยหลานกลับมา” ออกมาแล้ว
อวี๋เพ่ยหลานถลึงตาใส่เขาก็ไม่เป็นผล
ทำไมก่อนหน้านี้ถึงไม่รู้ว่าเขาขี้เล่นขนาดนี้
แต่ดันมีคนคอยสนับสนุนอยู่ในบ้านอีกคน
วั่งซูหัวเราะคิก ๆ อยู่ตรงนั้น
อวี๋เพ่ยหลาน: “...ลูกสาวถูกนายสอนเสียคนไปแล้ว”
“งั้นก็เป็นคนเลวตัวเล็ก ๆ สักคน” กู้เว่ยเจียงหน้าตาภูมิใจ “เด็กว่าง่ายถูกแกล้งได้ง่าย เด็กสาวต้องมีอารมณ์สักหน่อยถึงจะได้”
เขากระซิบกับลูกสาว “ไม่งั้นก็เหมือนแม่ของลูก ถูกคนหลอกทีเดียวก็ถูกหลอกพาตัวไปเลย”
อวี๋เพ่ยหลานพูดไม่ออก
เพราะนี่ก็นับเป็นความจริง