กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ช่วงปลายเดือนเมษายน ฟ้ามืดช้าลงมาก
เมื่อมาถึงชุมชนพักอาศัยสำหรับครอบครัวของโรงเรียน อวี๋กั๋วอันยังคงรู้สึกลนลานอยู่บ้าง
แต่เมื่อเห็นหงอั้นยังคงสงบนิ่ง หัวใจที่เต้นรัวของเขาก็กลับสงบลงอย่างน่าประหลาด
ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องกลัว
หงอั้นเรียนเก่ง ครูทุกคนต่างก็ชอบเขา
ต่อให้ครั้งนี้พวกครูจะสมคบคิดเป็นพวกเดียวกันก็ไม่เป็นไร
เดี๋ยวพอกลับไป เขาจะโทรศัพท์หารองผู้บัญชาการกองพลกู้
เขาจะเติมสีสันให้เรื่องนี้แล้วเล่าให้รองผู้บัญชาการกองพลกู้ฟังแน่นอน
เขาไม่เชื่อหรอกว่ารองผู้บัญชาการกองพลกู้จะไม่ออกหน้าปกป้องหงอั้น
ถ้าพึ่งพาลุงผู้บังคับบัญชาคนนี้ไม่ได้