กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉินหงอิงโกรธจนแทบตาย
“ฉันต่างหากที่แม่ให้กำเนิดมา แกมันขโมย แกมันเด็กเก็บมาเลี้ยง”
เพื่อนนักเรียนได้ยินคำนี้ต่างก็เบิกตากว้าง
ไม่อยากจะเชื่อเรื่องนี้
ถึงแม้จะเคยได้ยินเพื่อนนักเรียนคนอื่นพูดว่าอวี๋หงอั้นไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ก็ตาม
แต่ว่าแม่ของเขาดีกับเขาขนาดนั้น
ตอนวันเกิดก็เชิญเพื่อนในห้องไปกินข้าวเล่นด้วยกันที่บ้าน
ยังเตรียมของขวัญชิ้นเล็ก ๆ ไว้ให้พวกเขาอีกด้วย
ทุกครั้งที่เดินทางกลับมาก็จะซื้อของขวัญมาฝากอวี๋หงอั้น
พวกเขาที่สนิทกับอวี๋หงอั้นบ้าง บางครั้งก็ได้ของขวัญไปบ้างเหมือนกัน