ตอนที่ 222 ยอมรับแล้วงั้นเหรอ?

โรงเรียนมัธยมอันดับสี่ในฐานะโรงเรียนที่ดีที่สุดของเมืองเอกมณฑล มีโรงอาหารสำหรับนักเรียน

เพราะนักเรียนมาจากทั่วเมืองเอกมณฑล จะกลับบ้านไปกินข้าวก็ไม่สะดวกเสมอไป

ในช่วงที่ไม่มีพักกลางวัน การกินข้าวที่โรงอาหารโรงเรียนย่อมสะดวกที่สุด

อวี๋หงอั้นก็เป็นหนึ่งในคนที่จัดการมื้อกลางวันที่โรงอาหารโรงเรียน

จริง ๆ แล้วเขากลับบ้านไปกินได้ โรงเรียนมัธยมอันดับสี่ห่างจากบ้านเขาไม่ไกลนัก วิ่งเหยาะ ๆ ประมาณไม่ถึงยี่สิบนาทีก็ถึงบ้านแล้ว

แต่คนในบ้านต่างยุ่ง

พอน้าสะใภ้กับพี่สะใภ้ลูกพี่ลูกน้องยุ่งขึ้นมาก็กินข้าวไม่ตรงเวลา บางทีก็แค่กินพอประทังไปสองคำ

หงอั้นไม่อยากสร้างความลำบากให้คนในบ้าน