กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉินหงฉีไม่คิดว่าลูกคนรองจะมีจมูกหมา เขากับภรรยาไปกินไก่อบที่ภัตตาคาร ตากลมหนาวนานขนาดนั้น ยังถูกมันได้กลิ่นอีก
“อะไรคือแอบกิน เพื่อนร่วมงานที่หน่วยงานฉันกิน แล้วกลิ่นติดตัวฉันมา” เฉินหงฉีทำหน้ายุ่ง “อีกอย่าง ต่อให้ฉันกินจริงแล้วมันเป็นอะไร? ถ้าอยากกินก็ไปทำงานหาเงิน อย่ามัวแต่จ้องฉันอยู่ตรงนี้”
เฉินหงเว่ยมองพี่ชายคนนี้ตาเป็นประกาย “ดังนั้น นายยอมรับว่าแอบกิน”
“อะไร จะแจ้งตำรวจมาจับฉันหรือไง?”
เฉินหงเว่ยถูกท่าทีหน้าด้านไร้ยางอายนี้ทำให้พูดไม่ออกไปชั่วขณะ ผ่านไปครู่หนึ่งจึงชี้ไปที่เฉินหงฉี “พี่ใหญ่ นายเก่งมาก เก่งมาก ไว้คอยดูกันไป”
เขาต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้สักวัน