ตอนที่ 196 จากนี้คือคนฝ่ายส่งกำลังบำรุง

การจัดซื้อเป็นงานหากิน

งบประมาณที่หน่วยงานให้มานั้นเพียงพอ

เพราะเป็นงานฉลองครบรอบโรงงาน ไม่ใช่วันฉลองใหญ่โตอะไร พวกเขาจึงแค่ได้กินได้ดื่มกันอย่างเอร็ดอร่อยมื้อหนึ่งก็พอ

พอถึงฟาร์มสุกร เฉินหงฉีถึงรู้ว่าที่นี่มีเงื่อนงำซ่อนอยู่

“ก็เหมือนกันนั่นแหละ แค่เนื้อแม่สุกรไม่อร่อยเท่า แต่ใส่เครื่องปรุงเยอะหน่อยก็เหมือนกัน”

“ไม่ใช่สุกรติดโรคระบาดแน่นอน ถ้าเป็นสุกรติดโรคระบาด หมูตัวอื่นในฟาร์มเลี้ยงสัตว์นี้ก็ต้องล้มตายกันหมดไม่ใช่หรือ”

“งั้นฉันลดราคาให้คุณอีกหน่อยก็แล้วกัน ฉันมีพี่น้องคนหนึ่งเลี้ยงหมูเหมือนกัน แต่เขาเป็นผู้ประกอบการรายย่อย ร้านเนื้อรับซื้อสุกรมีชีวิตก็กดราคา ฉกฉวยจนน่ารำคาญ”