กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ชั่วพริบตานั้น เย่จือชิวขนหัวลุกไปทั้งตัว
เธอเห็นใบหน้าของวางม่านชุนแนบอยู่กับบานแก้ว
เห็นดวงตาคู่นั้นของลูกสะใภ้คนนี้เปล่งประกายร้อนแรง จ้องเขม็งไปที่เด็กในอ้อมแขนของเธอ
เฉินซินหัวเพิ่งมาถึงปากตรอก ก็ถูกเพื่อนบ้านเรียกไว้ “วิศวกรเฉิน สะดวกให้ผมยืมเงินสักหน่อยไหม”
“เปาเต๋อเจียง นายกำลังฝันกลางวันอะไรอยู่ คนอย่างเฉินซินหัวจะไปยืมเงินให้นายทำไม” แม่ม่ายเฉาเดินออกมาพอดี เอามือเท้าสะเอวตวาดขึ้น
เปาเต๋อเจียงหัวเราะแฮะ ๆ “วิศวกรเฉินยังไปขอยืมเงินอวี๋เพ่ยหลานได้ ปากเดียวก็หลายหมื่น ฉันขอยืมจากเพื่อนบ้านคนนี้สักสองสามหยวนยังไม่ได้เลยหรือไง”