ตอนที่ 172 ให้เด็กคนนี้ชื่อจื้อหย่วนดีไหม?

ผู้อำนวยการเฉิงไม่คิดว่าเย่จือชิวจะลาออกจากงานจริง ๆ

แน่นอน การลาออกจากงานเป็นคำพูดของเธอเอง

ถ้าไม่ใช่เพราะฝั่งเฝิงกดดัน เธอจะออกไปได้อย่างไร

เย่จือชิวไม่ใช่คนอายุยี่สิบต้น ๆ หลังจากเสียอาการต่อหน้าผู้อำนวยการเฟิง เธอไม่ได้ทำให้ตัวเองดูน่าสมเพชเกินไปทางฝั่งผู้อำนวยการเฉิงอีก

ถึงขั้นแสดงออกอย่างอ่อนโยนและเหมาะสมมาก “หลายปีที่ผ่านมาสร้างความยุ่งยากให้ผู้อำนวยการเฉิงไม่น้อย ไม่ว่าจะอย่างไรก็ต้องขอบคุณสักคำ”

สีหน้าผู้อำนวยการเฉิงซับซ้อน เขาดูแลสมาชิกห้องวิจัยทุกคนอย่างเต็มความรับผิดชอบ

ไม่ว่าความสามารถของอีกฝ่ายจะเป็นอย่างไร

ขอแค่ทำงานจริงจัง เขาก็ดูแลถึง