กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ยุคนี้ใครบ้างไม่รู้จักถนอมธัญพืช
ซาลาเปาไส้เนื้อแป้งขาวดี ๆ กลับถูกโยนทิ้ง
แบบนี้ปกติหรือ
“คงไม่อร่อยมากแน่ ๆ”
หลี่อ้ายชิวไม่แน่ใจนัก “จริงหรือเปล่า ฉันเห็นคนที่ไปก็ยังเยอะอยู่”
“ก็อยากรักษาหน้าตาไง อาหารที่เสียเงินกิน จะน้ำตาไหลก็ต้องกลืนลงไป”
หลี่อ้ายชิวได้ยินก็หัวเราะชอบใจ “พี่สะใภ้ ทำไมยังพูดตามเผยหลานอีก”
“งั้นคุณก็บอกมาสิ คำพูดฉันมีเหตุผลไหม” เหมาซินรุ่ยเองก็รู้สึกว่าตัวเองเมื่อกี้ฉลาดเสียจริง
ทำไมถึงพูดอะไรที่มีเสน่ห์ได้ขนาดนี้
“ก็ดูจะมีเหตุผลอยู่บ้าง งั้นรออีกหน่อย”