ตอนที่ 121 เฉินหงอิง ฝ้ายใจดำ

หงอั้นสังเกตเห็นขอบตาของแม่แดงก่ำ

“แม่ ร้องไห้เหรอ”

อวี๋เพ่ยหลานถูหางตา “เปล่านะ”

เจอความห่วงใยบนใบหน้าของลูกชายคนเล็ก เธอจึงอธิบายต่อ “ไม่เป็นไร คุยกับลุงฝ่ายแม่เรื่องยายกับตาของเธอ เลยรู้สึกเศร้าไปหน่อย”

ตนเองมีความสามารถแล้ว แต่พ่อแม่กลับไม่ได้อยู่อย่างสุขสบายด้วย

ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้าใจของชีวิตหรือ

แน่นอน สาเหตุหลักที่อวี๋เพ่ยหลานร้องไห้หนัก คือคำมั่นของพี่ใหญ่ที่มีต่อเธอ

คนที่อายุมากมักดื้อรั้น โดยเฉพาะพี่ใหญ่ของเธอ

อดีตเคยเป็นหัวหน้าครอบครัวมานาน พอหน้าดำเคร่งเครียดโกรธขึ้นมา หมาบ้านข้างเคียงยังไม่กล้าเปล่งเสียง