กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
น้ำเสียงของอวี๋เพ่ยหลานมีชีวิตชีวาเกินไป
แม้แต่เฉินซินหัวก็ยังรู้สึกว่าตัวเองคิดแบบนั้นจริง ๆ
เป็นเพราะอวี๋เพ่ยหลานดูแลเขาดีเกินไป ดีจนเขาไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรเลย
จนถึงขั้นไม่รู้แม้แต่สามัญสำนึกในการใช้ชีวิต ต้องมาอับอายขายหน้าต่อหน้าผู้บริหารโรงงาน
นี่จะไม่ใช่ความผิดของอวี๋เพ่ยหลานได้อย่างไร
เธอจะเตือนสักนิดสักหน่อยก็ได้ จะรอให้หงเว่ยสอบเกาเข่าเสร็จก่อนแล้วค่อยหย่ากับเขาก็ได้
ทั้งที่ยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมาก็เป็นแบบนี้มาโดยตลอด ทำไมถึงทนสองเดือนกว่านี้ไม่ได้
ในสายตาของเฉินซินหัวมีความโกรธที่ซ่อนไม่อยู่ “เธอจงใจ!”