ตอนที่ 102 เป็นความผิดของอวี๋เพ่ยหลานทั้งหมด

มีคำพูดหนึ่ง เขาว่ากันไว้ว่าอย่างไรนะ

ยามรักใคร่กลมเกลียวกันหนักหนา แม้อีกฝ่ายตดออกมาก็ยังหอม

แต่พอไม่รักแล้ว คนสวยก็ยังต้องถ่ายหนักเหมือนกันนั่นแหละ

แต่ก่อนเฉินซินหัวเป็นแบบนี้ อวี๋เพ่ยหลานย่อมแก้ต่างให้เขาเอง

เขาออกจะไร้เดียงสา ไม่รู้จักโลกียวิสัยของผู้คน

แต่ตอนนี้ เธออยากถ่มน้ำลายใส่หน้าเฉินซินหัวสักทีเท่านั้น

“ฉันจะไปกล้าคิดอะไร วิศวกรเฉินไม่ลากฉันขึ้นห้องพิจารณาคดีก็ถือว่าอมิตาภพุทธคุ้มครองแล้ว กล้าเรียกร้องอะไรที่ไหน”

ผู้อำนวยการโรงงานหวง “……” มาอีกแล้ว มาอีกแล้ว