กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
คิ้วของเฉินซินหัวขมวดแน่นยิ่งขึ้น
เพียงแต่เห็นเพื่อนบ้านจากบ้านข้าง ๆ โผล่หัวออกมา ท่าทางชวนสงสัยว่าจะดูเรื่องสนุก
เฉินซินหัวตัดสินใจเดี๋ยวนั้น “กลับบ้านก่อนค่อยว่ากัน”
เฉินหงฉีไม่ได้พกกุญแจมาเลย เขาก็ไม่คิดว่าที่บ้านจะไม่มีใครอยู่
พอเข้าลานบ้าน เขารีบไปที่ห้องครัวก่อน เห็นไส้หมูในชามกระเบื้อง เฉินหงฉีก็โล่งใจ “คงออกไปข้างนอก? บนเขียงยังมีไส้หมูอยู่เลย”
เฉินซินหัวเห็นกระสอบป่านที่วางกองอยู่ในห้องโถงกลาง
วางม่านชุนประคองท้องเดินเข้าไปดู คว้าถั่วลิสงมาหนึ่งกำมือแล้วแกะกิน “ถั่วลิสงพวกนี้ดีนะ หงฉี เธอคั่วถั่วลิสงให้ฉันหนึ่งหม้อสิ ลูกชายเราอยากกินถั่วลิสงคั่ว”