กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
หยางจินเซิ่งคิดว่าสองคนนี้เป็นพวกสติไม่ดีชัด ๆ
แต่เขาไม่กล้าพูดออกไป
เกรียงก่ออิฐนั่น ถ้าฟันมาที่ตัวเองสักที เขาจะยังมีทางรอดหรือ?
อยู่ใต้ชายคาคนอื่น หยางจินเซิ่งก้มหัวเร็ว “เข้าใจผิดครับ เข้าใจผิดจริง ๆ นี่ นี่มันบ้านของผม”
“บ้านของคุณ?” อวี๋ชิงซานยังเป็นคนมีเหตุผลอยู่ เขาเอาเกรียงก่ออิฐตบฝ่ามือ แล้วทำท่าเชื้อเชิญ “ไม่อย่างนั้นคุณย้ายเข้ามาอยู่ก็ได้ เราจะหลบที่ให้”
หยางจินเซิ่งมองคนที่เดินตรงมาหาตัวเอง กรีดร้องเสียงหลงแล้ววิ่งหนีไป
อวี๋เพ่ยหลาน: “……”
พี่ใหญ่หน้าตาก็ไม่ได้ดุสักหน่อยนี่?
แค่คิ้วหนาและเชิดขึ้นหน่อยเท่านั้น
ตัวใหญ่บึกบึนหน่อย