ตอนที่ 42 ฉันท้อง ฉันใหญ่สุดงั้นเหรอ? ไร้สาระ

เฉินหงฉีทั้งคนงุนงงไปหมด

10 นาทีก่อน บนโต๊ะอาหารจะบอกว่าอบอุ่นกลมเกลียวก็ไม่ใช่ แต่ก็ครึกครื้นพอสมควร

แต่ก็ไม่รู้ว่าเริ่มจากประโยคไหน จู่ ๆ ก็เกิดบรรยากาศตึงเครียดขึ้นมาทันที

ตอนนี้สมองของเฉินหงฉีเหมือนเครื่องจักรเก่าที่แช่อยู่ในฟอร์มาลิน หมุนช้า ๆ

เปลืองแรงเป็นพิเศษ

มอบเงินเดือนให้ครอบครัวเป็นเงินค่าใช้จ่ายในครอบครัวงั้นเหรอ?

แบบนี้จะได้ยังไง

“ทำไมต้องส่งเงินเดือน? งานเราหาเอง ไม่ใช่แม่จัดให้ เงินที่หาด้วยความสามารถตัวเอง ทำไมต้องส่งให้คุณ?” วางม่านชุนโกรธจนแทบตาย

เธอเกลียดที่สุดเวลาคนอื่นจ้องเงินของตัวเอง