ตอนที่ 14 สหายอวี๋เพ่ยหลาน ผมผิดหวังในตัวคุณที่สุด

“ตอนนี้เอาเงินมาคืน ฉันจะไม่เอาเรื่อง”

“ถ้าไม่ยอมรับ…”

ไม้ไผ่เคาะลงพื้นอย่างแรง เกิดเสียงดังกร๊อบ ๆ เป็นระลอก

“งั้นก็ดูกันว่าผิวหนังพวกแกหนาแน่นทนทาน หรือไม้ไผ่นี้แข็งแรงทนใช้”

นี่คือคันตากผ้าที่อวี๋เพ่ยหลานใช้ตากผ้ารองลังถึงกับผ้าเช็ดในห้องครัวโดยเฉพาะ

หนาแค่ประมาณนิ้วมือเท่านั้น

ถึงจะเล็ก แต่ฟาดใส่ตัวก็เจ็บนะ

ลูกคนโตหนังศีรษะชาวาบ “แม่ พูดแบบนี้หมายความว่าอะไร ใครเอาเงินแม่ไป”

ลูกคนรองก็รีบแสดงท่าที “ใช่ ผมฟังไม่เข้าใจเลยว่าแม่หมายความว่าอะไร”

เห็นพี่น้องสองคนเปิดปาก เฉินหงอวี้ก็ไม่ยอมน้อยหน้า “แม่ วันนี้เป็นอะไรไป ทำไมไม่เหมือนแต่ก่อน”