กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 16 ข้อเสนอของวี
เรื่องนี้ค่อนข้างจัดการยาก โร้กน่าจะบรรลุข้อตกลงบางอย่างกับอาราซากะไว้ จากพฤติกรรมในชาติก่อน โร้กค่อนข้างหวาดกลัวอดัม สแมชเชอร์อยู่เหมือนกัน
แต่ความสัมพันธ์ระหว่างจอห์นนี่กับโร้กนี่จะว่ายังไงดีล่ะ เหมือนไอดอลกับแฟนคลับสาวน้อย หรือไม่ก็แฟนกัน หรือไม่ก็เป็นหุ้นส่วนที่ร่วมสร้างธุรกิจมาด้วยกัน
วีไม่แน่ใจว่าความสัมพันธ์แบบไหนกันแน่ รู้แค่ว่าจอห์นนี่เป็นคนพิเศษสำหรับโร้ก ไม่อย่างนั้นราชินีแห่งอาฟเตอร์ไลฟ์คงไม่ปล่อยให้ไอ้คนงี่เง่าคนหนึ่งมาทำตัวรุ่มร่ามต่อหน้าเธอหรอก
นี่คือเหตุผลที่วีเลือกจะขายชิปให้โร้ก เพราะโร้กต้องคืนชีพให้จอห์นนี่แน่ ๆ ในขณะเดียวกัน วีก็รู้สึกว่าเรื่องนี้มันไม่ยุติธรรมเท่าไหร่ เพราะมันเป็นเรื่องเก่าเก็บที่ผ่านมากว่าหลายสิบปีแล้ว การดึงคนเข้ามาเกี่ยวตอนนี้มันออกจะ...
วีอ่อนเสียงลงแล้วพูดต่อ “ปกติแล้วไอ้ของชิ้นนี้ไม่มีทางหลุดออกมาจากอาราซากะหรอก แต่ลูกชายคนโตของตระกูลขโมยสิ่งนี้ออกมา...”
“แล้วพวกเธอก็ไปขโมยมันมาอีกทีงั้นรึ” โร้กพูดอย่างหงุดหงิด “ฉันคงประเมินพวกเด็กหนุ่มสาวต่ำไป นี่ไม่ได้เรียกว่ากล้าหาญแล้ว แต่เรียกว่าไม่รักตัวกลัวตายของจริง”
“ทำอาชีพนี้ ถ้ามัวแต่กลัวตายก็ทำเรื่องใหญ่ไม่ได้หรอก” วีเบะปาก
“อย่าทำตัวเป็นเด็กน้อยน่า” โร้กขมวดคิ้ว “พอคนตายไป ทุกอย่างก็จบสิ้น เงินทอง ชื่อเสียง ทุกอย่างที่เธอโหยหา สุดท้ายก็กลายเป็นแค่ดิน”