กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 333 หลบทำไม?
ยามค่ำคืน อาหารมื้อหนึ่งก็กินกันจนเกือบหมดเกลี้ยง
ฉางซุ่ยซุ่ยและเซี่ยอวี้ต่างส่งแขกทีละคน มองดูคนไม่กี่คนที่เดินเซไปเซเซมาอยู่ไกล ๆ ฉางซุ่ยซุ่ยอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบา ๆ
เธอยื่นมือไปปิดประตูลานบ้านเพิ่งจะเสร็จ ก็รู้สึกราวกับโลกหมุนควบเคว้ง
จากนั้นทั้งร่างก็ถูกเซี่ยอวี้คว้าข้อมือแล้วดันเข้ากับบานประตู
กลิ่นอายบุรุษเฉพาะตัวที่ปะปนกับกลิ่นเหล้าพุ่งเข้าประชิด ทำให้ฉางซุ่ยซุ่ยถึงกับมึนเมาเล็กน้อย
"เซี่ยอวี้" ฉางซุ่ยซุ่ยถูกกลอนประตูกระแทกเข้าเล็กน้อย สัญชาตญาณทำให้เธอขัดขืนนิดหน่อย
ริมฝีปากร้อนผ่าวของชายหนุ่มปัดผ่านใบหูของเธอ หัวเข็มขัดยุทธภัณฑ์โลหะกระแทกโดนเนื้อนุ่มที่เอว "คนดี เรียกพี่ชายอวี้สิ"