กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 332 ผู้บังคับกองของพวกเขาขี้อายหรือไง?
พอพูดประโยคนี้จบ ลู่ชิงไต้ก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินจากไปทันที
สิ่งที่เธอควรพูดก็พูดไปหมดแล้ว ไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อให้ฟางเสี่ยวเสวี่ยซักถามอีก
ฟางเสี่ยวเสวี่ยมองแผ่นหลังของลู่ชิงไต้ที่เดินจากไป กลับเกิดความคิดใหม่เกี่ยวกับจุดประสงค์ที่อีกฝ่ายมา
ดูท่าลู่ชิงไต้มีเรื่องปิดบังเธออยู่
ฟางเสี่ยวเสวี่ยมองประตูที่ว่างเปล่า ครุ่นคิดสักพัก แล้วตัดสินใจมอบเรื่องนี้ให้ฉินอัน
เธอไม่มีเส้นสายอะไรในมือ อาจจะสืบไม่ออก แต่ลูกพี่ลูกน้องชายของเธอมี
ปกติฉินอันเอ็นดูเธอขนาดนั้น ขอเพียงเธอเอ่ยปาก เขาต้องช่วยแน่ใช่ไหม?
ตอนเย็น ฉางซุ่ยซุ่ยยังไม่ถึงเวลาเลิกงานก็เริ่มเก็บของแล้ว