เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 63 ถูกเกลี่ยกล่อมแล้วเหรอ? ทั้งหมดเพื่อหน่วยกิต (ค่าข้าว)! หมัดเด็ดแรงแค้นของหมาโสด!
วันรุ่งขึ้น ยามเช้าตรู่ที่ขุนเขาลืมกังวล
หลินฝานยังอยู่ในห้วงฝัน ก็ถูกเสียงเคาะประตูดังเร่งร้อน (จริง ๆ แล้วคือเสียงรื้อถอนประตู) ปลุกให้ตื่น
“ใครน่ะ? เช้าตรู่แบบนี้ไม่ให้คนนอนกันหรือไง” หลินฝานถูตาเดินออกมา มือยังถือ“แตงกวาน้อย”ที่ผ่านการดัดแปลงแล้วอีกด้วย
เบื้องหน้ากระท่อมหญ้ามีชายวัยกลางคนในชุดเครื่องแบบสีน้ำเงินเข้มยืนอยู่ ผมไหม้ดำขมุกขมิด ใบหน้ายังแปะพลาสเตอร์อยู่ด้วย
นั่นก็คือหัวหน้าหน่วยลาดตระเวนน่านฟ้าผู้ถูกไอเสียอาบใบหน้าเมื่อวาน — เหลยเลี่ยนั่นเอง
“คุณนี่เอง?” หลินฝานถอยหลังครึ่งก้าวอย่างระแวง กำด้ามกระบี่แน่น
“ลุง มาคุยกันด้วยเหตุผล เมื่อวานคุณพุ่งชนเข้ามาเอง นั่นคืออุบัติเหตุจราจร ผมไม่จ่ายค่ารักษาพยาบาลนะ!”
เหลยเลี่ยมองท่าทางขี้เหนียวเงินของหลินฝาน มุมปากกระตุกวาบหนึ่ง