เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 51 นักศึกษาใหม่ไม่รู้กฎ? ขาทั้งสอง: สอนให้รู้จักคำว่าคน!
ลึกเข้าไปในถ้ำอสุรา ประตูแสงส่องประกายระยิบระยับ
“ไปตุนสินค้าเถื่อนกันเถอะ!” หลินฝานปรับถุงกระสอบหนังงูเปล่าบนหลังให้เข้าที่ แล้วก้าวข้ามเข้าไปในประตูแสงในก้าวเดียว ราวกับป้าที่ไปแย่งไข่ในซูเปอร์มาร์เก็ต
หลังความบิดเบี้ยวของมิติผ่านไปครู่หนึ่ง หลินฝานก็ลงสู่พื้น
“ตู้มมม—!” เสียงฟ้าร้องกึกก้องทะลุแก้วหูในพริบตา ที่นี่คือระนาบมิติอสูรโบราณ ชั้นที่สอง หุบเขาเสียงอัสนี
เมื่อเทียบกับทุ่งร้างในชั้นแรก ที่นี่อันตรายยิ่งกว่า มีฟ้าผ่าตลอดทั้งปี จึงเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์สำหรับบำเพ็ญวรยุทธ์และวิชาตัวเบาธาตุสายฟ้า
“ซี๊ด…แม้แต่อากาศยังมีกลิ่นประกายไฟฟ้า” หลินฝานสูดจมูก รู้สึกขนทั้งตัวตั้งชัน
[ผิวหนัง]: “โอ้โฮ! ชาไปทั้งตัว! สบายจัง! คุณภาพอากาศแบบนี้ฉันให้ 5 ดาวเลย! โฮสต์ รีบหาที่ที่มีฟ้าผ่าเร็ว ฉันอยากทำไฟฟ้าบำบัด!”