เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 13 แอบลอกวิชา? ไม่สิ นี่เรียกว่าการแลกเปลี่ยนเทคนิค
เช้าตรู่ แสงแดดลอดผ่านผ้าม่านสาดส่องลงมาในห้องนั่งเล่น
หลินฝานหาวใหญ่เดินออกมาจากห้องนอน เพิ่งจะคิดเดินไปครัวตักน้ำดื่มสักแก้ว ก้าวเท้าก็หยุดชะงักลงฉับพลัน
กลางห้องนั่งเล่น เย่หงอีสวมเสื้อกั๊กออกกำลังกายรัดรูปสีดำเต็มตัว กำลังจะ... “เต้นรำ” อยู่หรือนี่?
ไม่ นั่นไม่ใช่การเต้นรำ ในมือของเธอไม่ได้ถือมีดสั้น หากแต่กำปากกาลูกล้ำธรรมดาสายหนึ่งไว้แบบหันปลายกลับด้าม ท่าทางของเธอช้าเต็มที ทุกครั้งที่แกว่งแขน ทุกครั้งที่บิดเอวพลิกตัว ล้วนมีจังหวะอันแปลกประหลาดชนิดหนึ่งแฝงอยู่
แต่ถ้าเพ่งมองไปนาน ๆ จะรู้สึกถึงความเย็นยะเยือกพุ่งเข้าใส่หน้า ราวกับว่าปากกาลูกล้ำเล่มนั้นจะกลายร่างเป็นงูพิษแทงทะลุอากาศได้ทุกเมื่อ
นี่คือมือสังหารที่ใช้เจตจำนงซ้อมท่าวิชา เพื่อธำรงความจำของกล้ามเนื้อเอาไว้
หลินฝานเดิมทีจะแอบเลี่ยงไปอีกทาง แต่บรรดาอวัยวะในหัวของเขากลับไม่ยอม
[ดวงตา] เข้าร่วมกลุ่มสนทนา
[สมอง] เข้าร่วมกลุ่มสนทนา