เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 ข้างห้องมีมือสังหารหญิง? โสตประสาท: อยากฟังเรื่องฉาว!
แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านช่องว่างของผ้าม่านเก่า ๆ กระทบลงบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยความรู้สึก “ไร้ความหวังในชีวิต” ของหลินฝาน
“หนึ่งพันเก้าร้อยเก้าสิบแปด... หนึ่งพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้า... สองพัน!”
หลินฝานขบกรามแน่น เหงื่อท่วมกายทำสควอตครั้งสุดท้ายเสร็จสิ้น บนพื้นห้องมีเหงื่อที่ไหลมารวมกันจนกลายเป็นแอ่งน้ำขังเล็ก ๆ
【กล้ามเนื้อต้นขา】: “สะใจ! ความรู้สึกปวดเมื่อยที่แสนสะใจแบบนี้แหละคือเครื่องพิสูจน์ของการมีชีวิตอยู่! อยากจะทำอีกสักห้าร้อยครั้ง!”
【สมอง】: “จบการออกกำลังกายยามเช้า ระบบการทำงานของร่างกายถูกกระตุ้นแล้ว ลำดับต่อไปคือเข้าสู่ช่วงทำสมาธิ เพื่อย่อยสลายพลังงานจากแกนผลึกเพียงเล็กน้อยที่ดูดซับไปเมื่อคืน”
หลินฝานนอนแผ่หลาเหยียดแขนขาออกสี่ทิศอยู่บนพื้นห้อง แม้แต่แรงจะขยับนิ้วสักนิ้วก็ไม่มีเหลือ
ตั้งแต่กลับมาเมื่อคืนจนถึงตอนนี้ เหล่า “จอมขูดรีด” พวกนี้ไม่เคยปล่อยให้เขาได้พักเลย โดยเฉพาะแกนผลึกระดับสองนั่น แม้ 【กระเพาะอาหาร】 จะอยากกลืนกินมันจนแทบตาย แต่ 【สมอง】 มีคำสั่งเด็ดขาดห้ามกลืนกินในครั้งเดียว ทำได้เพียงเลียมันเหมือนอมยิ้มทุกวัน เพื่อค่อย ๆ ดูดซับพลังงานที่รั่วไหลออกมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น