เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 สะบัดแขนเสื้อจากไป ซ่อนความดีความชอบไว้เบื้องหลัง (ซะที่ไหนล่ะ)
ซูชิงเสวี่ยกำด้ามกระบี่แน่น แม้กระบี่จะหักไปแล้ว ร่างกายแข็งทื่อราวกับก้อนหิน
เธอมองดูชายหนุ่มตรงหน้าที่แผ่กลิ่นอายร้อนผ่าวไปทั่วร่างและมีดวงตาสีแดงก่ำก้าวเข้ามาทีละก้าว หัวใจกลับเต้นผิดจังหวะไปหนึ่งจังหวะอย่างควบคุมไม่ได้
เขาจะทำอะไร แรงกดดันอันเผด็จการแบบนี้ ความปรารถนาที่ไม่ปิดบังแม้แต่น้อยแบบนี้... หรือว่าความคลุ้มคลั่งเมื่อครู่ทำให้เขาขาดสติ อยากจะทำอะไรกับฉัน...
“หลินฝาน นายใจเย็น ๆ ก่อน...” น้ำเสียงของซูชิงเสวี่ยเจือความตื่นตระหนกอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน พลางถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว “ที่นี่ยังมีคนอื่นอยู่นะ...”
ทว่า หลินฝานไม่ได้ยินเลยว่าเธอกำลังพูดอะไร ตอนนี้ในสมองของเขามีเพียงความคิดเดียว ร้อน ร้อนเกินไปแล้ว หากไม่ลดอุณหภูมิลงอีกล่ะก็ ไตคงได้สุกพอดี
เขายื่นมือออกไป แล้วเอื้อมไปยัง... เอวของซูชิงเสวี่ยอย่างหยาบคาย
ดวงตางดงามของซูชิงเสวี่ยเบิกกว้างขึ้นมาทันควัน เพิ่งคิดจะขัดขืน