เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลังจากหลี่หมิงยื่นคำขอหัวข้อวิจัยอย่างเป็นทางการ และกลายเป็นสมาชิกคนที่สองของ "การวิจัยตัวตนของหลุมขาว" ชีวิตการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของเขาก็เปิดหน้าประวัติศาสตร์ใหม่อันสดใสตามไปด้วย เขาเริ่มย้ายเครื่องปลายทางส่วนตัวและข้อมูลการเรียนทั้งหมดเข้าไปในห้องวิจัยที่ไอลั่วอยู่ เป็นการประกาศท่าทีที่ใกล้ก็ไม่ใช่ห่างก็ไม่เชิงกับแวดวงวิชาการกระแสหลัก และก้าวเข้าสู่ "ถิ่นทุรกันดารทางทฤษฎี" ที่ผู้คนส่วนใหญ่หลงลืมแห่งนี้อย่างเป็นทางการ
ห้องวิจัยยังคงเงียบสงบถึงเพียงนั้น เงียบจนถึงขั้นค่อนข้างเวิ้งว้าง นอกจากพวกเขาสองคน—หลี่หมิงและไอลั่ว—ก็ไม่มีใครอื่นอีก ที่นี่ไม่มีความอึกทึกและความคึกคักอย่างที่พบเห็นได้ทั่วไปในกลุ่มวิจัยยอดนิยมเหล่านั้น ไม่มีการตรวจตราและควบคุมดูแลอย่างถี่ถ้วนของอาจารย์ที่ปรึกษา และยิ่งไม่มีการอภิปรายทางวิชาการที่ตอบโต้ไปมา การชนปะทะกันอย่างดุเดือดระหว่างเพื่อนร่วมสำนัก
ในมิติทั้งหมด มีเพียงเสียงดังหึ่งก้องทุ้มต่ำที่เครื่องฉายภาพโฮโลแกรมเปล่งออกมาเป็นครั้งคราว รวมถึงเสียงซ่าเบาบางจนแทบไม่ได้ยินยามกระแสข้อมูลเลื่อนผ่านหน้าจอ สิ่งนี้แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับสภาพแวดล้อมการวิจัยอันเต็มไปด้วยชีวิตชีวาและถูกวางแผนอย่างรัดกุมที่หลี่หมิงเคยชินในอดีต