เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โดมของศูนย์ยุทธศาสตร์ประชากรยานโลกใหม่ค่อยๆ สว่างขึ้น ภาพโฮโลแกรมของเขตดาว S7 แห่งแขนกังหันที่สามแผ่กว้างออกในความมืด จุดแสงนับไม่ถ้วนวาดร่างอาณาเขตในอนาคตของอารยธรรมมนุษย์ จางอวี๋ยืนอยู่หน้าแผงควบคุมส่วนกลาง ปลายนิ้วปัดผ่านกระแสข้อมูลที่ลอยค้างอยู่ คิ้วขมวดมุ่นเล็กน้อย
"หกพันล้าน" เขาเอ่ยทวนตัวเลขนี้ด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ คล้ายกำลังเคี้ยวผลไม้รสขมบางอย่าง "ยังห่างไกลจากคำว่าพอมากนัก"
หลินโม่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรเรียกข้อมูลขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ตัวชี้วัดสีแดงแสบตาชุดหนึ่งปรากฏขึ้นบนภาพโฮโลแกรม—การนับถอยหลังการรับรองอารยธรรมระดับสี่: 61 ปี
"ท่านประธานสภา ตามความเร็วในการพัฒนาปัจจุบัน เราต้องทำการขยายจำนวนประชากรให้สำเร็จภายในสี่สิบปี มิฉะนั้นจะไม่สามารถตอบสนองความต้องการด้านการทำเหมืองทรัพยากร การวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี และการส่งกำลังรบไปปฏิบัติการภายนอกได้พร้อมกันครับ" น้ำเสียงของหลินโม่สุขุมทว่าแฝงความเร่งด่วน "ประชากรหกพันล้านคนในปัจจุบัน แค่จะคงไว้ซึ่งประสิทธิภาพการทำเหมืองของกองยานส่งไปปฏิบัติการรบภายนอกที่มีอยู่เดิม และขยายขนาดภารกิจขนส่งก็ยังแทบชักหน้าไม่ถึงหลังแล้วครับ"
สายตาของจางอวี๋กวาดมองแผนที่ดวงดาว แนวหน้าสงครามแห่งกระจุกกาแล็กซีลานีนา เขตดาวอาณานิคมแห่งแขนกังหันที่สาม ยานอวกาศการวิจัยรอบรูหนอน—ทุกจุดเชื่อมกำลังกะพริบ ทุกจุดเชื่อมต่างกระหายประชากรเพิ่มเติม
"พวกคุณมีข้อเสนอแนะตัวเลขเท่าไรกัน?" จางอวี๋ลูบคางพลางเอ่ยถาม