กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
"ปิดการทำงานของเครื่องยนต์ความโค้ง"
เสียงดังหึ่งก้องจากเครื่องยนต์ของ "สมอ 2" ค่อย ๆ แผ่วลง ตัวเรือลื่นไหลออกจากฟองมิติที่บิดเบี้ยว กลับคืนสู่จักรวาลปกติอีกครั้ง ทอร์เรสยืนอยู่กลางสะพานเดินเรือ นิ้วมือเลื่อนบนแผงควบคุมโฮโลแกรมอย่างรวดเร็วเพื่อดึงข้อมูลการสแกนห้วงอวกาศลึกขึ้นมา
"พื้นที่ระยะห่างจากหลุมดำ 0.00222 ปีแสง... สัญญาณมือถือมีเสถียรภาพครับ" เขาเอ่ยรายงานเสียงทุ้มต่ำ เสียงถูกส่งผ่านหน่วยสื่อสารรูหนอนขนาดจิ๋วกลับไปยังยานกระบองเขี้ยวหมาป่า "บีคอนจุดทอดสมอห้วงลึกเปิดใช้งานแล้ว กำลังรอให้รูหนอนคลี่ตัวออกครับ"
ด้านหลังของ "สมอ 2" ฝุ่นอวกาศของเมฆดวงดาวแนวปะการังแลดูคล้ายมหาสมุทรสีเทาผืนใหญ่ และ ณ ส่วนลึกของมหาสมุทรผืนนั้น จานพอกพูนของหลุมดำกำลังส่องแสงเรืองรองสีขาวจาง ๆ ออกมา ที่ชายขอบของประกายแสงนั้น มีจุดสีแดงเล็กจ้อยจุดหนึ่งทำเครื่องหมายระบุตำแหน่งของ "สมอ 1" เอาไว้ มันยังคงอยู่ต่อข้างบีคอนเพื่อคงไว้ภารกิจระบบเฝ้าติดตามขั้นสุดท้าย
ขอบหลุมดำ ณ จุดห่างออกไป 0.00222 ปีแสง เสียงสัญญาณเตือนภัยภายในห้องโดยสารของ "สมอ 1" ถูกปิดไปนานแล้ว เหลือเพียงเสียงดังหึ่งก้องเบา ๆ จากการหมุนเวียนของเครื่องมือเท่านั้น กัปตันยานถังเซิ่งนั่งอยู่หน้าระบบควบคุมหลัก สายตาจับจ้องกระแสข้อมูลบนภาพโฮโลแกรมอย่างเขม็ง
"สถานะบีคอนเป็นอย่างไรบ้าง" เขาถาม