เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
"เดินทางมาถึงพื้นที่รอบนอกของเมฆดวงดาวแนวปะการังแล้ว ระยะห่างจากพื้นที่เป้าหมาย 0.3 ปีแสง"
เสียงของอ้ายหลุนดังก้องสะท้อนอยู่ภายในสะพานเดินเรือ หน้าจอหลักสลับเป็นภาพฉายภาพโฮโลแกรมเขตดาวโดยอัตโนมัติ ถังเซิ่งยืนอยู่หน้าแท่นบัญชาการ สายตากวาดมองพื้นที่มืดสลัวที่ถูกฝุ่นระหว่างดวงดาวปกคลุมแห่งนั้น—เมฆดวงดาวแนวปะการัง แกนแรงโน้มถ่วงของกาแล็กซีแคระ NGC-147 และยังเป็นเขตดาวที่กองยานลาดตระเวนของอารยธรรมอากีลาหายสาบสูญไปก่อนหน้านี้ด้วย
กองยานเดินทางเต็มความเร็วคงอยู่นานกว่า 300 วันแล้ว ถึงขั้นนำปฏิสสารสำรอง STU ของกองยานออกมาใช้ในการขับเคลื่อนเต็มกำลัง แทนที่จะขับเคลื่อนแบบประหยัดด้วยแหล่งพลังงานปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชัน เพื่อเร่งไปให้ถึงความเร็วเดินทางสูงสุดได้เร็วที่สุด ตอนนี้เข้าสู่ระยะชะลอความเร็วแล้ว ในช่วงเวลานี้กองกำลังกระบองเขี้ยวหมาป่าก็เข้าใจแล้วเช่นกันว่า เหตุผลที่พันธมิตรเกณฑ์พวกตนมาแบบบังคับนั้น ก็เป็นเพราะพวกเขาอยู่ใกล้ที่นี่ที่สุด และสามารถเร่งไปถึงสถานที่เกิดเหตุได้เร็วที่สุด
ทั้งกองยานเคลื่อนที่ข้ามสสารระหว่างดาวเป็นระยะทาง 0.75 ปีแสงด้วยความเร็วเต็มพิกัด ในระหว่างการเดินทางนี้ แผงตรวจจับห้วงอวกาศลึกของกองกำลังกระบองเขี้ยวหมาป่ายังคงรักษาสถานะการเตือนภัยสูงสุดอยู่ตลอดเวลา การสแกนทุกรอยพับของมิติที่อาจซ่อนเร้นภัยคุกคามเอาไว้ และในตอนนี้ ในที่สุดพวกเขาก็เดินทางมาถึงเขตดาวที่ถูกพันธมิตรทำเครื่องหมายว่าเป็น "พื้นที่อันตรายสูง" แห่งนี้แล้ว