ตอนที่ 398 เร้นกายจากโลก

น้ำค้างยามเช้ายังไม่ทันแห้งเหือด ลานกระบี่บนยอดเขาเทียนเสวียนก็เนืองแน่นไปด้วยร่างอันอ่อนเยาว์ หลินโม่เอามือไพล่หลังยืนอยู่บนแท่นหินเขียว มองดูลูกศิษย์ใหม่สามสิบกว่าคนด้านล่างที่กำลังฝึกซ้อมเคล็ดกระบี่ขั้นพื้นฐานอย่างเงอะงะ เด็กหนุ่มสาวเหล่านี้อายุมากสุดไม่เกินสิบหกสิบเจ็ดปี น้อยสุดเพิ่งจะสิบสองสิบสามปี ล้วนเป็นศิษย์ที่สำนักสวรรค์เร้นลับผ่อนปรนเกณฑ์รับเข้ามาหลังสงครามหรือไม่ก็เป็นศิษย์ที่รับเสริมจากศิษย์ฝ่ายนอกเข้าสู่ฝ่ายในโดยตรง

"ยกข้อมือขึ้นอีกสามส่วน" ปลายนิ้วของหลินโม่แตะเบา ๆ ไอหมอกสีเทาสายหนึ่งแยกตัวออกมาจากลูกกลอนกระบี่ เข้าไปช่วยพยุงข้อมือของเด็กหนุ่มผอมบางคนหนึ่งไว้ "《เคล็ดกระบี่เมฆาล่อง》 เน้นเจตจำนงไม่เน้นพละกำลัง ต้องจินตนาการว่าในมือไร้กระบี่ ในใจมีกระบี่"

เด็กหนุ่มคนนั้นหน้าแดงก่ำ แต่กระบี่ไม้ในมือกลับนิ่งขึ้นหลายส่วนจริง ๆ หลินโม่สังเกตเห็นว่าปลายนิ้วของเขาสั่นเทาเล็กน้อย นี่คือสัญญาณที่บ่งบอกว่าการหมุนเวียนพลังวิญญาณติดขัด เขาเร่งใช้แผ่นโลหะอย่างเงียบเชียบ พลังวิญญาณสายเล็ก ๆ เคลื่อนวนไปตามเส้นลมปราณที่ข้อมือของเด็กหนุ่ม ช่วยทะลวงจุดชีพจรที่อุดตันให้เขาชั่วคราว

"จำความรู้สึกนี้ไว้" หลินโม่ชี้แนะด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "พลังวิญญาณต้องจมลงจากจุดเจียนจิ่ง ผ่านชวีฉือ ว่ายกวน และสุดท้ายไหลมารวมกันที่จุดเส้าซาง"