เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เหนือท้องฟ้าหุบเขาฝังเซียน แสงเมฆหลากสีเจ็ดสีประชันขันแข่งกับเมฆหนาทึบสีเลือด หลินโม่อยู่หน้าค่ายกลของสำนักสวรรค์เร้นลับ แผ่นโลหะในมือสั่นสะเทือนเบา ๆ ส่องสะท้อนความผิดปกติของความผันผวนของพลังวิญญาณ ณ จุดที่ห่างออกไปสามลี่ข้างหน้า สายลมยามเช้าพัดผ่านใบหน้าของเขา นำพากลิ่นคาวเลือดที่ลอยมาจากสมรภูมิอันไกลโพ้น
"มาแล้ว" ซูอวี่ฉิงเตือนเสียงเบา จี้หงส์เหมันต์ทอแสงสีฟ้าจาง ๆ ส่งเสียงดังก้องเบา ๆ อยู่ที่บริเวณเอวของเธอ
บนเส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้น กองทัพใหญ่ผู้บำเพ็ญมารดำทะมึนหลั่งไหลมาราวกับกระแสน้ำ ลูกศิษย์นิกายสายธารโลหิตเหยียบอยู่บนคลื่นโลหิต ผู้บำเพ็ญหมื่นผู้บำเพ็ญดวงจิตควบคุมดวงจิตหยิน คนในสำนักเจ็ดสังหารมีปราณทมิฬพันรอบกาย ผู้บำเพ็ญมารแถวหน้าสุดพลันคำรามแหบพร่าพร้อมเพรียงกัน คลื่นเสียงดังกึกก้องสะท้อนไปทั่วหุบเขาดังก้อง ศรโลหิตหลายร้อยสายแหวกอากาศพุ่งเข้ามา ลำแสงเคลื่อนประดุจน้ำตกที่พาดผ่านท้องฟ้า
"เป่ยโต่วประหารมาร เปิดค่ายกล!"
ผู้อาวุโสระดับแกนทองสามสิบหกคนของสำนักสวรรค์เร้นลับร่ายมุทราพร้อมกัน เท้าก้าวเดินตามค่ายกล ม่านแสงสีน้ำเงินเข้มทะยานขึ้นฟ้า สกัดกั้นศรโลหิตทั่วท้องฟ้าไว้ได้ทั้งหมด ส่งเสียงแตกกรอบถี่กระชั้นราวกับฝนกระหน่ำใบตอง หลินโม่มองเห็นระลอกคลื่นผุดขึ้นบนม่านแสง แต่ก็ฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว
"กระบี่สวรรค์กำราบมารร้าย!"