ตอนที่ 386 มหาสงครามตีเมือง

สิ้นเสียงของถังเซิ่ง เมืองเทียนเฟิงทั้งเมืองพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง อสูรพิทักษ์เรือนสำริดตรงมุมชายคาเรือนสดับพิรุณมีดวงตาสองข้างแดงฉาน ในปากพ่นแสงเมฆหลากสีเจ็ดสีออกมา ถักทอเป็นตาข่ายแสงแน่นหนาจนลมลอดไม่ได้อยู่เหนือลานบ้าน กรอบหน้าต่างแกะสลักของหอศาลาสั่นไหวกึงกังตามแรงสะเทือนสะท้าน ราวกับวินาทีถัดไปจะร่วงตกลงไป

"ยุ่งยากแล้วสิ" ถังเซิ่งขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะร้องเรียกพวกหลินโม่ทั้งสองทันที "ขึ้นไปบนหอศาลา! นิกายมารลงมือเร็วกว่าที่คาดการณ์ล่วงหน้าไว้"

ขณะที่ทั้งสามคนพุ่งขึ้นสู่ระดับสูงสุด ม่านแสงสีทองของมหาค่ายกลพิทักษ์เมืองกำลังไหวระริกอย่างรุนแรงดุจระลอกน้ำ ด้านนอกเมือง ผู้บำเพ็ญมารดำทะมึนรวมกลุ่มกันก่อเกิดเป็นค่ายกลเก้าตำหนักปีศาจหยิน ความรัดกุมของรูปขบวนและความพร้อมเพรียงของฝีเท้าราวกับผ่านการฝึกซ้อมมานับร้อยนับพันครั้ง ผู้บำเพ็ญมารระดับแกนทองสามคนในชุดคลุมเวทสีเทาลอยค้างอยู่ตรงดวงตาค่ายกล ระหว่างที่เคล็ดเวทในมือของพวกเขาแปรเปลี่ยนไป ปราณวิญญาณฟ้าดินก็ไหลมารวมกันอย่างคลุ้มคลั่ง ควบแน่นกลายเป็นกลุ่มหมอกสีดำที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเกินสิบจั้งขึ้นที่ใจกลางค่ายกล ผิวของกลุ่มหมอกนั้นเต็มไปด้วยใบหน้ามนุษย์อันดุร้ายน่ากลัว ทุกๆ ใบหน้าต่างกำลังคำรามแหบพร่าไร้เสียง แผ่กลิ่นคาวเลือดทำให้ชวนคลื่นไส้ออกมา

"ตู้ม——!"