ตอนที่ 364 สำรวจดินแดนลับครั้งแรก

ป่าไผ่เลือนรางปรากฏเป็นบางครั้งท่ามกลางหมอกยามเช้า ไผ่ทุกต้นล้วนทอประกายแสงสีแดงคล้ำประหลาดพิกล หลินโม่กลั้นลมหายใจ แผ่นหลังแนบชิดกับผนังหินเปียกลื่น มือขวากดลงบนยันต์เก็บกลิ่นอายบริเวณเอวโดยไม่รู้ตัว ป่าไผ่แห่งนี้แปลกประหลาดกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก—รูพรุนคล้ายรังผึ้งที่กระจายแน่นหนาบนข้อไผ่ส่งเสียงหวีดหวิวคล้ายเสียงสะอื้นตามลมภูเขา ช่วยปกปิดเสียงลมหายใจแผ่วเบาของเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทว่าก็ทำให้เขายากจะตรวจจับความเคลื่อนไหวของผู้บำเพ็ญคนอื่นเช่นกัน

"ระดับหลอมปราณระยะสมบูรณ์..." หลินโม่ประเมินระดับตบะของตัวเองในใจ ปลายนิ้วลูบคลำแผ่นหยกแผนที่ที่ซูอวี่ฉิงให้มาอย่างไร้จิตสำนึก สระน้ำเย็นที่ทำเครื่องหมายไว้บนแผ่นหยกอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงภาคเหนือ แต่สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือการข้ามผ่านป่าไผ่แห่งนี้ไปให้ได้ เขานึกถึงคำเตือนของศิษย์พี่หญิงก่อนออกเดินทาง: "ในดินแดนลับ ผู้บำเพ็ญสร้างฐานเดินกันเกลื่อนกลาด ด้วยตบะระดับนาย การรอดชีวิตต่างหากคือสิ่งสำคัญที่สุด"

คลื่นความผันผวนของพลังวิญญาณเล็กน้อยระลอกหนึ่งลอยมาจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ หลินโม่เก็บงำกลิ่นอายทั่วร่างทันที การหมุนเวียน《เคล็ดมังกรจำศีล》ทำให้อัตราการเต้นของหัวใจของเขาลดช้าลงเหลือหนึ่งครั้งทุกครึ่งเค่อ นี่คือวรยุทธ์หลบซ่อนขั้นพื้นฐานที่สุดของสำนักสวรรค์เร้นลับที่ลูกศิษย์ทุกคนต้องฝึกฝน เงาร่างสีม่วงสามสายวาบผ่านปลายไผ่ กระดิ่งสำริดที่แขวนอยู่บริเวณเอวของผู้เป็นผู้นำโปรยประกายสายฟ้าละเอียดยิบ วาดวิถีชัดเจนท่ามกลางหมอกยามเช้า