เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ผิวน้ำสระน้ำเย็นสะท้อนแสงอรุณ หลินโม่ค่อย ๆ เก็บพลัง พ่นปราณขุ่นออกมาหนึ่งครั้ง ผลึกน้ำแข็งริมสระแตกกระจายตามลมหายใจของเขา เกิดเสียงแตกกรอบแผ่วเบา ห้าปีมานี้ สระน้ำเย็นแห่งนี้กลายเป็นสถานที่บำเพ็ญประจำวันของเขา
"ระดับหลอมปราณระยะสมบูรณ์แล้ว……"
หลินโม่ก้มมองฝ่ามือของตนเอง ราวกับมองทะลุฝ่ามือ เห็นลำแสงห้าสีเคลื่อนวนเลือนรางอยู่ระหว่างเส้นลมปราณในนั้น หากให้ศิษย์ฝ่ายนอกคนอื่นรู้ว่าเขาใช้เวลาเพียงห้าปีก็บำเพ็ญถึงหลอมปราณระยะสมบูรณ์ เกรงว่าคงตกตะลึงจนกรามค้าง แม้แต่บรรดาอัจฉริยะฟ้าประทานรากวิญญาณสวรรค์ในฝ่ายใน ที่มีวรยุทธ์ชั้นสูงและโอสถจำนวนมากหนุนเสริม ก็ยังได้เพียงเท่านี้
แต่ในใจของหลินโม่ในยามนี้ไม่มีความยินดีแม้สักเสี้ยว หกเดือนก่อนเขาบรรลุระดับหลอมปราณระยะสมบูรณ์แล้ว หลายเดือนที่ผ่านมานี้
เขาล้วงมือเข้าในอก เคล้าค้นแผ่นโลหะที่ติดตัวไม่เคยห่าง ห้าปีมานี้ วัตถุลึกลับที่ได้มาจากส่วนลึกของถ้ำเหมืองชิ้นนี้ ได้ช่วยให้เขาเข้าใจส่วนที่คลุมเครือเข้าใจยากหลายส่วนใน《เคล็ดโอสถไท่ชิง》 ทุกครั้งที่การเดินลมปราณของเขาพบปัญหา แผ่นโลหะก็มักฉายภาพคำใบ้ที่เกี่ยวข้องในจิตตระหนักรู้ของเขาเสมอ ปลายนิ้วด้านในลูบคลำลวดลายขรุขระไม่เรียบ หลินโม่อดนึกถึงฉากก่อนศิษย์พี่จ้าวก่อนสิ้นใจไม่ได้