กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 จูบรสช็อกโกแลตในมุมลับตา
สายฝนหยุดตกแล้ว แต่ฝีเท้าที่วิ่งหนีอย่างบ้าคลั่งของทั้งคู่ยังไม่หยุด
เหลียงจิงโม่โยนร่มทิ้ง ก่อนจะจูงมือเธอวิ่งเหยาะๆ ไปตามทาง...
พอหยุดวิ่ง เธอก็โน้มตัวลงเอามือกุมหน้าอกเบาๆ เพราะไม่ได้ออกกำลังกายมานาน ร่างกายเลยเริ่มปรับตัวไม่ทัน
"ที่นี่ที่ไหนเนี่ย"
"จะเข้าใจว่า... เป็นป่าละเมาะหลังโรงเรียนก็ได้นะ" เหลียงจิงโม่เลิกคิ้วซ้ายขึ้นเล็กน้อย
เธอเบิกตากว้างด้วยความตกใจ รีบยกมือขึ้นกอดอกทำท่าป้องกันตัวทันที
"นาย... นาย! พาฉันมาที่เปลี่ยวๆ แบบนี้คิดจะทำอะไร ชิงทรัพย์หรือชิงสวาทฮะ"