กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 155 ในเวลาที่เธอต้องการ แค่ก้มหน้าลงมองก็จะเห็นฉัน
ทันทีที่จู้หยุนเหอก้าวเข้ามาในหอพัก ชิ่งอวี๋ก็มองมาด้วยความเป็นห่วง
เมื่อครู่เขากลับมาถึงหอพักได้ไม่นาน ข้างนอกก็เทฝนลงมาอย่างหนัก
ท้องฟ้าปลอดโปร่งแท้ๆ ไม่มีใครคาดคิดว่าจะฝนตก ดังนั้นคงไม่มีใครพกร่มติดตัวไปด้วยแน่
ตอนออกจากห้องเมื่อเช้า เขาเห็นว่าเธอไม่ได้หยิบร่มไป
เขากังวลมาตลอดว่าเธอจะติดฝนอยู่กลางทางแล้วกลับมาไม่ได้
คิดจะออกไปตามหา ก็ไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหน
กำลังจะกดโทรหา ก็ได้ยินเสียงเธอเปิดประตูเข้ามาพอดี
เขากวาดสายตามองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า พอเห็นว่าเธอไม่ได้เปียกฝนมากนักก็ค่อยโล่งอก
จู้หยุนเหอนึกว่าเขาจะพูดอะไรเสียอีก แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะหันหลังกลับไปเฉยๆ