กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 ไออุ่นในคืนหนาว
ศาลไว้อาลัยที่เมื่อครู่ยังเต็มไปด้วยเสียงร่ำไห้ พลันเงียบสงัดลง เหลือเพียงเสียงเปลวเทียนแตกเปรี๊ยะกับเสียงลมพัดหวีดหวิวผ่านนอกหน้าต่างเป็นครั้งคราว ความเงียบงันและความว้าเหว่แผ่เข้าห้อมล้อมเซียวจิ่นหลีในชั่วพริบตา
นางไม่ได้รีบนั่งลง แต่ค่อย ๆ เดินไปหยุดหน้าโลงของท่านปู่ แล้วเดินผ่านโลงของบิดา ท่านอา และพี่น้องชายทีละโลง ก่อนยื่นมือออกไปลูบไม้เย็นเยียบทุกตารางนิ้วอย่างแผ่วเบา ราวกับกำลังกล่าวลาและให้คำมั่นสัญญาโดยไร้ถ้อยคำ
แม่นมจ้าวยืนปรนนิบัติอยู่เงียบ ๆ ข้างหนึ่ง เมื่อเห็นแผ่นหลังบอบบางแต่ตั้งตรงไม่ยอมงอของคุณหนูใหญ่ ก็ปวดใจจนต้องยกมือปาดน้ำตาอยู่บ่อยครั้ง