เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 78 คำอำลาครั้งสุดท้าย
อีกด้านหนึ่ง เบื้องหน้าโลงศพของแม่ทัพใหญ่เซียว เซียวหวยหย่วน ก็มีภาพการพลัดพรากอันเจ็บปวดเกิดขึ้นเช่นกัน
ภายใต้ความช่วยเหลือขององครักษ์ หลัวซื่อมือสั่นขณะเปลี่ยนชุดสำหรับผู้ตายให้สามี นางนั่งอยู่ข้างเตียงนุ่ม ถือหวีสางผมที่แข็งทื่อของสามีซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างอ่อนโยนที่สุด ราวกับเขาเพียงแค่หลับไป
“หวยหย่วน...” เสียงของนางเบาราวกับขนนก เปี่ยมด้วยความอาลัยและโศกเศร้าอันไร้ที่สิ้นสุด
“ยังจำตอนที่เราเพิ่งแต่งงานกันได้หรือไม่? เจ้ามักจะทำอะไรเก้งก้าง ชนข้าวของบนโต๊ะแต่งหน้าของข้าจนกระจัดกระจาย... ต่อมาเมื่อเจ้าออกรบ ทุกครั้งที่กลับมาก็จะนำของแปลก ๆ จากชายแดนมาฝากข้า... เจ้าบอกว่าหลังจากนี้เมื่อไม่ต้องรบแล้ว จะพาข้ากับลูก ๆ ไปชมดอกท้อที่เจียงหนาน และหิมะที่ไซเป่ย...”