กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 77 ดวงวิญญาณผู้ภักดีกลับบ้าน
ฮูหยินผู้เฒ่ายืดแผ่นหลังที่ถูกกาลเวลาและความโศกเศร้ากดจนงองุ้มขึ้น แล้วเอ่ยทีละคำอย่างหนักแน่น “แสดงศักดิ์ศรีของคนตระกูลเซียวออกมา! สามีและบุตรชายของพวกเราเป็นวีรบุรุษผู้ยืนหยัดค้ำฟ้า สละชีพเพื่อแผ่นดิน! ไม่ใช่คนขี้ขลาด! อย่าปล่อยให้พวกเขาดูแคลนพวกเรา! เช็ดน้ำตาให้แห้ง ยืดหลังให้ตรง! พาบุรุษตระกูลเซียวของเรา—กลับบ้านอย่างสมเกียรติ!”