กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48 อัครมหาเสนาบดีหลิ่วเกลี้ยกล่อมบุตรี
หลิ่วซื่อแห่งตระกูลซูยังคงคุกเข่าร้องไห้อยู่บนพื้น มือทั้งสองกำผ้าเช็ดหน้าไว้แน่นจนข้อนิ้วซีดขาว นางร่ำไห้กล่าวว่า “ท่านพ่อ ท่านต้องช่วยซูเจ๋อนะ! หากไร้หนทางจริง ๆ พรุ่งนี้เช้าข้าจะเข้าวังไปพบพี่หญิง นางเป็นพระสนมกุ้ยเฟย ฮ่องเต้โปรดปรานนาง ขอเพียงนางเอ่ยปาก เรื่องนี้ย่อมยังมีทางพลิกผัน”
เมื่ออัครมหาเสนาบดีหลิ่วได้ยินดังนั้น คิ้วคมเข้มก็ตั้งขึ้น เขาตวาดห้ามเสียงเข้ม “เหลวไหล!”
น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำ แต่แฝงโทสะที่ไม่เปิดช่องให้โต้แย้ง สาวใช้ในโถงต่างตกใจจนก้มหน้าลง หลิ่วซื่อแห่งตระกูลซูสะดุ้งตัว น้ำตาหยุดไหลไปบ้าง นางเงยหน้ามองบิดา แต่ไม่กล้าเอ่ยอะไรอีก