เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 35 พันธมิตรยามราตรี
ยามราตรี ตรอกเล็กข้างประตูหลังจวนอ๋องแห่งเสียนอ๋อง หิมะที่ถูกเหยียบย่ำกลายเป็นโคลนเละ
มู่หรงเช่อกระชับชุดรัดกุมสีดำ เขากอดห่อสัมภาระพองตุงที่ห่อด้วยผ้าน้ำมันอย่างแน่นหนาไว้ในอ้อมแขน ข้างในมี “ดินระเบิด” มากพอจะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินในราชสำนักได้ครึ่งหนึ่ง
มู่หรงเช่อสูดอากาศเย็นยะเยือกเข้าปอดลึก ๆ กำลังจะออกแรงกลืนหายไปในความมืด จู่ ๆ เงาดำสายหนึ่งก็ร่อนลงบนหิมะตรงหน้าเขาห่างไป 3 ก้าวอย่างไร้เสียงประหนึ่งภูตผี เบาดุจขนนก ไม่ทำให้ฝุ่นผงกระเพื่อม
ขนทั่วกายมู่หรงเช่อลุกชัน มือขวาพลันกดลงบนด้ามกระบี่ข้างเอว มือซ้ายยกขึ้นปกป้องห่อสัมภาระในอ้อมแขนโดยไม่รู้ตัว สายตาคมกริบประหนึ่งเหยี่ยวจับจ้องเงาร่างที่ปรากฏขึ้นกะทันหันตรงหน้า—ชุดดำปิดหน้า หน้ากากสำริดสะท้อนประกายเย็นเยียบใต้แสงหิมะอันเลือนราง เป็นคนลึกลับที่เขาเคยพบคราก่อนนั่นเอง!