เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 28 ความหวังในแดนมรณะ
ฝั่งตรงข้ามถนนสายยาว ในห้องส่วนตัวชั้นสองของโรงน้ำชาริมถนนแห่งหนึ่ง
หน้าต่างเปิดแง้มไว้ครึ่งบาน ลมกับหิมะพัดพาเสียงโศกแค้นที่ดังแว่วมาจากเบื้องล่าง รวมถึงคำสัตย์สุดท้ายที่ดังก้องหนักแน่น เข้ามาในห้องอันอบอุ่น
ฉู่หยุนโม่ยืนนิ่งอยู่หน้าหน้าต่าง
เขายังคงสวมอาภรณ์สีดำสนิท บ่าคลุมด้วยเสื้อคลุมหนาหนักสีหมึก ยิ่งขับให้ใบหน้าซีดขาวกว่าเดิม บาดแผลบนไหล่ที่ได้รับขณะช่วยเซียวจิ่นหลีดูคล้ายยังปวดแปลบอยู่ราง ๆ
เขาเพียงยืนนิ่งมองดู มองขันทีผู้อ่านราชโองการที่วางท่าโอหัง มองฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลเซียวที่โกรธแค้นจนกระอักเลือด
มองชาวบ้านหน้าจวนตระกูลเซียวที่เดือดดาลและส่งเสียงสนับสนุนกันราวกับหม้อน้ำเดือด มองร่างในชุดขาวนวลที่เดินออกมาเพียงลำพัง ก้มคำนับลึกต่อชาวบ้านหลายร้อยคนท่ามกลางลมและหิมะ ฟังคำสัตย์ของนางที่ทุกถ้อยคำเจิ่งนองด้วยเลือดใจ แต่หนักแน่นดุจขุนเขา!