เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 5 พี่น้องสตรีตระกูลเซียว
แสงตะวันลอดผ่านหน้าต่าง ตกกระทบเส้นผมสีเงินขาวของฮูหยินผู้เฒ่า ราวกับเคลือบขอบทองไว้ชั้นหนึ่ง หญิงชราผู้ผ่านมาถึงสามรัชสมัยยืดแผ่นหลังตรง แววตาคมกริบ “ตระกูลเซียวเป็นตระกูลแม่ทัพมานับร้อยปี คลื่นลมแบบใดบ้างที่ไม่เคยพบ อยากเอาชีวิตพวกเราไป…” นางแค่นหัวเราะ “ก็ต้องดูว่าพวกมันมีความสามารถถึงเพียงนั้นหรือไม่!”
“ท่านอาหญิง” นางเอ่ยเสียงเบา “ขอให้พี่เช่อเข้าไปในวังบ่อยขึ้นในช่วงนี้ได้หรือไม่ ไม่ต้องสืบข่าวอะไร เพียง…ทำให้ฮ่องเต้ทรงนึกถึงความดีของจวนอ๋องแห่งเสียนอ๋องให้มากขึ้น”
เซียวจิ้งเสียนเฉลียวฉลาดเพียงใด ย่อมเข้าใจได้ทันที “เจ้าคิดจะ…”
“เตรียมพร้อมไว้ก่อน” เซียวจิ่นหลีสบตาท่านอาหญิง “หากเกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้นจริง อย่างน้อยจวนอ๋องแห่งเสียนอ๋องก็จะได้ไม่พัวพันไปด้วย จะได้…เหลือทางถอยไว้สักทาง”