กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 167 อาหารไม่พอแล้ว
ซูชิงไม่มีเวลาสนใจเธอ หยิบยาจำเพาะออกมาจากพื้นที่มิติหลายหลอด แล้วฉีดให้คนเหล่านั้นคนละเข็ม
“ข้างล่าง... ข้างล่างมีอะไรใหญ่มาก!” ลูกเรือคนหนึ่งปีนขึ้นมาจากใต้ทะเลในทันใด แล้วพูดประโยคนี้ด้วยสีหน้าหวาดกลัว
ยังไม่ทันที่คนอื่นจะตอบสนอง เขาก็เหมือนถูกพลังที่มองไม่เห็นลากกลับลงไป
เมื่อได้ยินคำพูดจากทางนั้น หางตาของซูชิงก็กระตุกอย่างไม่สบายใจ
พอก้มมองอีกครั้ง เธอก็พบว่าคนหลายคนที่ฉีดยาจำเพาะไปยังคงไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ยาจำเพาะใช้กับพวกเขาไม่ได้ผล
“ตอนนี้แม้แต่ยาจำเพาะยังใช้ไม่ได้ แล้วเราจะทำยังไงกัน?”