กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 166 ทำไมถึงไม่ได้
“นี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่ฉันจะติดตามสืบต่อไปได้ หากพลาดครั้งนี้ไป ก็อาจจะไม่มีโอกาสอีกแล้ว”
ซูชิงฟังเขาที่ยกเอาพ่อของตัวเองออกมาอ้าง ก็ถอนหายใจแล้วเบี่ยงตัวหลบ “ขึ้นรถเถอะ”
เสิ่นชิงหนิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ตลอดเวลา ฟังบทสนทนาระหว่างทั้งสองคน บนใบหน้ายังคงประดับด้วยรอยยิ้มที่เหมาะสมอยู่เสมอ
“เรื่องทางฐานที่มั่นปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉัน พวกคุณไม่ต้องกังวล ข้อมูลเส้นทางเดินเรือฉันก็จัดเตรียมและส่งเข้าเครื่องสื่อสารของคุณเรียบร้อยแล้ว”
“เรือจอดอยู่ที่ท่าเรือ เติมเชื้อเพลิงเต็มถังแล้ว น้ำจืดและเสบียงแห้งก็เตรียมไว้ครบถ้วน”
เสิ่นชิงหนิงมองดูพวกเขาแล้วยิ้มส่งจนลับตา