ตอนที่ 176 สีหน้าเซียวจิ่งเย่ากลายเป็นจริงจัง

แปลกจริง

ในสถานที่แบบนี้ ทำไมถึงยังมีเงาคนปรากฏขึ้นมาได้

แม้จะประหลาดใจอยู่บ้าง แต่หลินเสี่ยวโต้วและโจวชิงหล่างก็ยังคงตัดสินใจเดินเข้าไปดู

เพียงแต่ยังเดินไปไม่ถึงจุดนั้น

ไม่รู้ว่ามีลูกหมาป่าสีเทาตัวหนึ่งพุ่งพรวดออกมาจากที่ใด มันแยกเขี้ยวขู่ฟ่อใส่ทั้งสองคน

“โฮก~~~”

เด็กน้อยตัวนี้ผอมโซจนเห็นกระดูก ระดับพื้นฐานสีเทายุ่งเหยิงกระเซอะกระเซิง ดูแล้วขาดสารอาหารอย่างหนัก

ดวงตาสีน้ำตาลปนเหลืองที่แฝงความเปี่ยมด้วยความเป็นศัตรูคู่นั้นกวาดมองผ่านร่างของโจวชิงหล่าง ครั้นหันมามองหลินเสี่ยวโต้วก็ชะงักงันไปในทันใด

มนุษย์คนนี้มีกลิ่นอายสายหนึ่งแผ่ออกมา หอมเหลือเกิน มันชอบมาก...

เวลานี้หลินเสี่ยวโต้วเองก็สบตากับมันเช่นกัน