กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พ่อมึงเอ๊ย รีบปล่อยพี่น้องฉันเดี๋ยวนี้!”
หัวหน้าผู้เป็นผู้นำมีสีหน้าดุร้าย ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างจนกลมโต
กล้ามเนื้อบนใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ แทบอยากจะประหารด้วยการยิงโจวชิงหล่างเสียตรงนั้น
แต่เขากลับยังไม่ลงมือเสียที เพราะเขาไม่กล้าเสี่ยงเดิมพัน
หลายวันมานี้ พี่น้องของเขาตายไปมากเหลือเกินแล้ว
เขาไม่อาจเสี่ยงภัยเช่นนี้ได้อีก ไม่อาจสูญเสียพี่น้องไปแม้แต่คนเดียวอีกแล้ว
“โฮก~~~”
เสียงหมาป่าหอนดังจากไกลมาใกล้ ยิ่งมายิ่งดังก้อง
สีหน้าของคนอื่น ๆ ก็เคร่งเครียดขึ้นอย่างยิ่ง บรรยากาศตึงเครียดแผ่กระจายไปในหมู่ผู้คน
“หัวหน้า เอาไงดี รีบตัดสินใจสิ!”