ตอนที่ 173 หลินเสี่ยวโต้วจะช่วยหลิวเยี่ยนเอ๋อร์

ด้านนอกถ้ำ ฝนตกหนักราวฟ้ารั่ว เสียงดังเปาะแปะซัดสาดไม่ขาดสาย

ฝนห่านี้ตกมานานกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว ไม่มีวี่แววว่าจะหยุดเลยแม้แต่น้อย

เสื้อบุฝ้ายอบแห้งเรียบร้อย ทุกคนจึงนำกลับมาสวมบนร่างอีกครั้ง

อิงอยู่ข้างกองไฟ ร่างกายอบอุ่น ทว่าทุกคนกลับใจลอยไปคนละทิศละทาง

จูต้าเหมยถอนหายใจพลางเอ่ย “ฝนตกจะครบชั่วโมงอยู่แล้ว ทำไมไม่ยอมหยุดสักที น่ารำคาญจริง ๆ !”

ปาถูมองออกไปด้านนอกแวบหนึ่ง “ข้างนอกฟ้ามืดสนิทแล้ว ต่อให้ฝนหยุด พวกเราตามหาคนในป่าเขากลางคืนก็ไม่สะดวกอยู่ดี”

เซียวข่ายเล่อลูบท้องตัวเอง “ประเด็นสำคัญคือวันนี้พวกเราช่วยดับไฟมาทั้งวันยังไม่ได้กินอะไรเลย ตอนนี้ท้องหิวจนทนไม่ไหวแล้ว...”

โจวชิงหล่าง “ไม่ว่าจะยังไง คืนนี้ต้องรีบช่วยสหายหลิวเยี่ยนเอ๋อร์ออกมาให้เร็วที่สุด ไม่อย่างนั้น...”