ตอนที่ 172 ได้โปรดมีใครมาช่วยฉันที

หลินเสี่ยวโต้วชะงักไปเล็กน้อย

คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าโจวชิงหล่างจะก้าวออกมาช่วยเธอ

เพราะสองเดือนมานี้ไม่เห็นหน้าเขาเลย เธอจึงคิดว่าเขามีเรื่องต้องคอยหลบหน้า ไม่อยากเป็นเพื่อนกับเธอแล้วเสียอีก

เซียวข่ายเล่อ “ใช่แล้ว พวกเราคนเยอะไปด้วยกันเถอะ ถึงเวลาตามหาคนจะได้เร็วกว่าเดิม”

แม้แม่หนูหลิวเยี่ยนเอ๋อร์คนนั้นจะชอบพูดจาเหน็บแนมเขาทุกครั้งที่เขามาขออาศัยกินข้าว อีกทั้งยังชอบแย่งกับข้าวกินกับเขาก็ตาม

แต่ถึงอย่างไรก็เป็นเพียงเด็กสาวคนหนึ่ง แถมยังซุกซนน่ารักขนาดนั้น

พอนึกถึงว่าเธอถูกพวกโจรโหดเหี้ยมกลุ่มนั้นจับตัวไป ในใจเขาก็ร้อนรนอย่างยิ่งเช่นกัน

หลินเสี่ยวโต้ว “ตกลง ถ้างั้นพวกเราออกเดินทางกันตอนนี้เลย”